چند روزه حس تهوع دارم

سرگیجه

صبح ...شب

صبح...شب

کاش زندگی رو هم میتونستم بالا بیارم

اونوقت شاید راحت می شدم !!! شاید !!!

نور...نور...نور

یه چیزی کنارت روشن خاموش میشه

ساعت 3 صبح ،دیشبم 3 بود، پریشبم 3 بود

خیلی وقته که دیگه به ساعت 3 عادت کردی

خوابم دیگه سراغت نمیاد

حس خوبیه خیلی خوب

بی خوابی ، تنهایی ، سکوت ، تاریکی

بعد حوس یه چیزی بکنی

یه چیزی که گرمت کنه

بهت حس فراموشی بده

بی خیالی

آرامش

واسه چند لحظه ام که شده فراموش کنی

همه چیزو همه کس

حاضرم همه چیمو بدم واسه یه لحظه آرامش

فقط یه لحظه

خسته شدم

از نوشتن

از خودم

از تو

از همه

از نور

تصمیم گرفتم سخت بشم ، سخت مثل سنگ

و سیاه ، سیاه مثل ؟

راستی سیاه مثل چی ؟

سیاه مثل سیاه

سیاه تر از سیاهم مگه چیزی هست

بعد بخوای اون حس رو تجربش کنی

واسه اولین بار و آخرین بار

نه ...نه

اگه بهم آرامش بده بازم میخوام

2بار...3بار........

خوبه اینجا نیستی

شاید نمی ذاشتی

شایدم پایم می شدی تا صبح

کدومش ؟

ولی باز پشیمون  شی

تنهایی بهتره

حس خوبیه

همه فکر کنن الان تو تو اتاقت خوابی

جات راحته،  گرمه !!!

بعد بخوای با یکی حرف بزنی

بعد اون یکی نباشه

یعنی بیدار نباشه

شایدم بیدار باشه

ولی تو نتونی

بعد یه حسی وجودتو بگیره

یه حس تهوع

حس سرگیجه

غرق شدن ، فرو رفتن ، فرو رفتن تو خودت

تو ی وجودت غرق شی

تا آخرش بری ، تا آخر شب ، تا آخر دنیا ، تا آخر وجودت!!!

نه همینجا آخرشه

همینجا که نشستی

مگه آخرش چه طوری باید باشه ؟

نشستی رو سکو ، ساکت ، تنها !

به دستات ... خیره میشی

یه حسی میگه باید بکشیش! تا آخرش

تو ام بعضی وقتا خسته می شی ؟

نگو که نه  

با خودت رو راست باش !!!

کاش زندگی کردنم مثل کشیدن یه سیگار بود

زندگی می کردی تا اونجا که می خواستی

بعد هر جا که دیگه نمی خواستی تمومش می کردی

خاموشش می کردی

لهش می کردی

باز دوباره از نو شروع میکردی

یکی دیگه روشن میکردی

نور ...نور ...نور

یه چیزی کنارت روشن خاموش میشه

بعد تو فقط نگاش کنی

هیچ صدایی تو گوشت نباشه

فقط نور

بعد حوصله نداشته باشی جواب بدی

بزار فکر کنه تو خوابی

بزار فکر کنه نیستی

ولی می دونه بیداری

2 ساعته منتظرته

میدونی رفته تو مسنجر

بهت p-m داده ولی جوابی ندیده

خب تو که نبودی جواب بدی

شایدم اگه بودی جواب نمی دادی

بعد فکر کنه هستی و نمی خوای جواب بدی

ناراحت میشه

سعی میکنه بهت بفهمونه که می دونه هستی

بچه که نیست

نمیتونی گولش بزنی

بعد می خواد بهت ثابت کنه

اینوایتت می کنه

1 بار ، 2 بار ، 3 بار .....

هیچی ...سکوت

میبینه که نیستی

واقعاً نیستی

زنگ میزنه خونه ...بوق آزاد...

بعد حس کنه که بیداری!!!

 اول sms

: بیداری

سکوت !!!

باز sms

: بیداری یه تک زنگ بزن

سکوت !!!

بعد بخواد گولت بزنه

باز sms

 : کارت دارم ، مهمه ،بیداری ؟

می خواد وبلاگ شو آپ کنی !!!

بازم محل نزاری

برات مهم نباشه

بزار فکر کنه خوابی

بزار بازم فکر کنه حسش اشتباهه

یه چیزی کنارت روشن خاموش میشه

صدا نیست

سکوت

نور !!!!

فقط نور

چرا ول نمیکنه

1 بار ، 2 بار ، 3 بار ......

عصبانیش کردی

از دستت ناراحته

بی خیال

نمیدونه که ؟

نمیدونه که sms هاشو خوندی

نمیدونه که دیدی 4 باز زنگ زده

نمیدونه الان 4 ساعت اینجا نشستی تنها !

نمیدونه که خیلی وقته دیگه نمی خوابی !

نمیدونه خسته شدی ، از خودت از همه !!!

نمیدونه  که....

نمیدونه ...

نه نمیدونه

فکر میکنه میدونه ....میشناستت ....باهات بزرگ شده ...

فراموش میکنه !

بهش گفتی فراموش کن

بهترین کار!

مجبورش میکنی

مجبور میشه که فراموش کنه

همونجور که تو فراموش کردی

مجبور شدی فراموش کنی

مجبور شدی بی خیال باشی

خودش بهت یاد داد !!!

به دستام نگاه میکنم تموم شد ! دلم یکی دیگه میخواد ! یکی دیگه

باز نور .....

نور ...نور ...نور

یه چیزی کنارت روشن خاموش میشه

                   شب را نوشیده ام .

                   و بر این شاخه های شکسته می گریم .

                   مرا تنها گذار .

                   ای چشم تبدار سرگردان!

                   مرا با رنج بودن تنها گذار .

                   مگذار خواب وجودم را پرپر کنم .

                   مگذار از بالش تاریک  تنهایی سر بردارم .

                   و به دامان بی تارو پود رویاها بیاویزم .

                   سپیدی های فریب

                   روی ستون های بی سایه رجز می خوانند .

                   طلسم شکسته خوابم را بنگر

                    بیهوده به زنجیر مروارید چشم آویخته .

                    او را بگو

                    تپش جهنمی مست !

                    او را بگو : نسیم سیاه چشمانت را نوشیده ام !

                    نوشیده ام که پیوسته بی  آرامم .

                    مرا تنها گذار !

                                                                                                                                          سهراب

       حالم خیلی بده ، خیلی بد ....

                   وقتی یاد گورستان می افتم

                                  این مرگ نیست که آزارم میده !!!

                                               دچار این لعنطی شدم ...می دونی دچار یعنی چی ؟

                                                                        دارم بهش عادت میکنم

                                                                                       نمیدونم وقتی تو اتاقم گیر بیافتم ، کجا باید برم ؟